متلونه Chapter 9

1. حکمت د یوې ښځې په څېر خپل کور ودان کړی دیاو اووه ستنې یې توږلې او بیا یې ودرولې دی.

2. هغې د مېلمستیا دپاره غوښه تیاره کړېاو د انګورو شیره یې جوړه کړې دهاو دسترخوان یې هوار کړی دی.

3. هغې خپلې وینځې ورولېږلېچې د ښار له لوړو ځایونو نه خپل غږ پورته کړي:

4. «هرڅوک چې ساده وي، دلته دې راشي!»او بیا ناپوهه خلکو ته وایي:

5. «راشئ! زما ډوډۍ وخورئاو لږه د انګورو شیره وڅښئ کوم چې ما جوړه کړې ده.

6. خپله د ناپوهۍ لار پرېږدئ نو تاسو به نېکمرغه ژوند ولرئاو د عقل په لار به روان شئ.

7. څوک چې ملنډې وهونکی اصلاح کوي نو ځان شرموياو څوک چې بدکار رټي نو ځان ته زیان رسوي.

8. د ملنډې وهونکی رټنه مه کوه هسې نه چې ستا نه کرکه وکړيد حکمت د خاوند رټنه کوه نو ستا سره به مینه وکړي.

9. د حکمت خاوند ته لارښوونه وکړهنو نور به هم خپل حکمت ډېر کړينېک سړي ته تعلیم ورکړهچې خپله پوهه نوره هم زیاته کړي.

10. له څښتن څخه وېره د حکمت شروع دهاو عقل د سپېڅلي ذات د پېژندلو علم دی.

11. ځکه زما په مرسته به ستا د ژوند ورځې ډېرې شياو ستا د عمر کلونه به نور هم زیات شي.

12. که د حکمت خاوند یې نو دا به دې په ګټه وياو که ته ملنډې وهونکی یې نو یوازې زیان به زغمې.»

13. کم عقلتوب د یوې بې حیا ښځې په څېر دیچې ډېره ساده او په هېڅ نه پوهیږي.

14. هغه د خپل کور د دروازې تر څنګ ناسته دهاو بیا د ښار په لوړو ځایونو کې په تخت کښېني.

15. څوک چې په خپله لار سم ځينو هغوی ته نارې وهي:

16. «هرڅوک چې ساده وي، دلته دې راشي!»او بیا ناپوهه انسان ته وایي:

17. «د غلا اوبه خوږې وياو په پټه تر لاسه شوې ډوډۍ خوندوره وي.»

18. هغوی نه پوهیږي چې د هغې په کور کې ټول وژل شوي دياو مېلمانه یې د قبر په ژوره کنده کې پراته دي.