متلونه Chapter 2

1. ای زما زویه! که ته زما خبرې ومنېاو حکمونه مې د زړه په تل کې ذخیره کړې

2. نو زما د حکمت خبرو ته غوږ ونیسهاو خپل زړه پوهې ته رامات کړه.

3. که په حقیقت کې د عقل غوښتلو دپاره خپل غږ پورته کړېاو د پوهې دپاره په لوړ اواز نارې ووهې

4. که د سپینو زرو په شان یې لټون وکړېاو د پټو خزانو په څېر ورپسې وګرځې

5. نو په دې به پوه شې چې څنګه له څښتن څخه ووېرېږېاو د خدای پېژندلو علم به حاصل کړې.

6. ځکه دا څښتن دی چې حکمت ورکوياو د هغه له خولې نه علم او پوهه راوځي.

7. هغه رښتینو خلکو ته د حکمت خزانې ورکوياو د هغوی دپاره سپر دی چې خپل ژوند په صداقت تېروي.

8. ترڅو د انصاف کوونکو د لارو حفاظت وکړياو د خپلو وفادارانو د لارې ساتنه وکړي.

9. نو بیا به ته په انصاف، عدالت او برابرۍ پوه شېاو ته به ټولې ګټورې لارې وپېژنې.

10. نو حکمت به ستا د زړه تل ته ښکته شيعلم به ستا روح خوشحاله کړي.

11. لیاقت به تا د خپل نظر لاندې وساتياو پوهه به دې ټینګ حفاظت وکړي.

12. نو بیا به حکمت تا د بدکارو خلکو نه وژغوريله هغه خلکو نه چې بدې خبرې کوي

13. څوک چې د صداقت لارې پرېږدياو په تورو تیارو لارو تلل کوي

14. څوک چې د بدو کارونو په کولو خوشحالیږينو له کږو لارو نه خوند اخلي

15. د چا لارې چې کږې وږې دينو ټولې چارې یې غولوونکې دي.

16. نو حکمت به تا د بل چا له ښځې نه وژغوريد هغې ښځې نه چې غوړې خبرې کوي

17. چا چې د ځوانۍ د وخت مېړه پریښیاو خپل لوظ یې هېر کړی چې د خدای سره کړی ؤ.

18. ځکه د هغې د کور لار د مرګ لور ته ښکته کیږياو لارې یې د مړو دنیا په لور لاندې تللې دي.

19. هرڅوک چې د هغې غېږ ته ورشي بیا بېرته نه راځياو هېڅکله به هغوی د ژوند لارو ته ونه رسیږي.

20. نو بیا به ته د ښو خلکو په لار روان شېاو د نېکانو په لارو کې به پاتې شې.

21. نو په حقیقت کې به رښتیني خلک په دې ځمکه کې واوسیږياو هغه څوک به په کې پاتې شي چې د پاکو زړونو خاوندان وي

22. خو بدکاران به د ځمکې له سر نه لېرې شياو خاینان به ترې له ریښې نه وویستل شي.