Sálmarnir Chapter 31

1. Hjá þér, Drottinn, leita ég hælis, lát mig aldrei verða til skammar. Bjarga mér eftir réttlæti þínu,

2. (31:3) hneig eyru þín til mín, frelsa mig í skyndi, ver mér verndarbjarg, vígi mér til hjálpar.

3. (31:4) Því að þú ert bjarg mitt og vígi, og sakir nafns þíns munt þú leiða mig og stjórna mér.

4. (31:5) Þú munt draga mig úr neti því, er þeir lögðu leynt fyrir mig, því að þú ert vörn mín.

5. (31:6) Í þínar hendur fel ég anda minn, þú frelsar mig, Drottinn, þú trúfasti Guð!

6. (31:7) Ég hata þá, er dýrka fánýt falsgoð, en Drottni treysti ég.

7. (31:8) Ég vil gleðjast og fagna yfir miskunn þinni, því að þú hefir litið á eymd mína, gefið gætur að sálarneyð minni

8. (31:9) og eigi ofurselt mig óvinunum, en sett fót minn á víðlendi.

9. (31:10) Líkna mér, Drottinn, því að ég er í nauðum staddur, döpruð af harmi eru augu mín, sál mín og líkami.

10. (31:11) Ár mín líða í harmi og líf mitt í andvörpum, mér förlast kraftur sakir sektar minnar, og bein mín tærast.

11. (31:12) Ég er að spotti öllum óvinum mínum, til háðungar nábúum mínum og skelfing kunningjum mínum: þeir sem sjá mig á strætum úti flýja mig.

12. (31:13) Sem dáinn maður er ég gleymdur hjörtum þeirra, ég er sem ónýtt ker.

13. (31:14) Ég heyri illyrði margra, – skelfing er allt um kring – þeir bera ráð sín saman móti mér, hyggja á að svipta mig lífi.

14. (31:15) En ég treysti þér, Drottinn, ég segi: "Þú ert Guð minn!"

15. (31:16) Í þinni hendi eru stundir mínar, frelsa mig af hendi óvina minna og ofsækjenda.

16. (31:17) Lát ásjónu þína lýsa yfir þjón þinn, hjálpa mér sakir elsku þinnar.

17. (31:18) Ó Drottinn, lát mig eigi verða til skammar, því að ég ákalla þig. Lát hina guðlausu verða til skammar, hverfa hljóða til Heljar.

18. (31:19) Lát lygavarirnar þagna, þær er mæla drambyrði gegn réttlátum með hroka og fyrirlitningu.

19. (31:20) Hversu mikil er gæska þín, er þú hefir geymt þeim er óttast þig, og auðsýnir þeim er leita hælis hjá þér frammi fyrir mönnunum.

20. (31:21) Þú hylur þá í skjóli auglitis þíns fyrir svikráðum manna, felur þá í leyni fyrir deilum tungnanna.

21. (31:22) Lofaður sé Drottinn, því að hann hefir sýnt mér dásamlega náð í öruggri borg.

22. (31:23) Ég hugsaði í angist minni: "Ég er burtrekinn frá augum þínum." En samt heyrðir þú grátraust mína, er ég hrópaði til þín.

23. (31:24) Elskið Drottin, allir þér hans trúuðu, Drottinn verndar trúfasta, en geldur í fullum mæli þeim er ofmetnaðarverk vinna.

24. (31:25) Verið öruggir og hughraustir, allir þér er vonið á Drottin.