Job Chapter 39

1. (39:4) Weet jy die tyd as die steenbokke lam? Neem jy dit waar as die takbokooie voortbring?

2. (39:5) Tel jy die maande wat hulle dragtig is? En weet jy die tyd dat hulle lam?

3. (39:6) Hulle buig hul krom, bring hulle kleintjies voort—weg is hulle weë!

4. (39:7) Hulle kleintjies word sterk, word groot in die veld, loop weg en kom na hulle nie terug nie.

5. (39:8) Wie het die wilde-esel so vry laat loop? En wie het die bande van die woestyn-esel losgemaak?

6. (39:9) Vir hom het Ek die wildernis sy huis gemaak en die brak land sy woonplek.

7. (39:10) Hy lag oor die gewoel van die stad; die geskreeu van die drywer hoor hy nie.

8. (39:11) Die omgewing van die berge is sy weiveld; en al wat groen is, soek hy uit.

9. (39:12) Sal die buffel gewillig wees om jou te dien? Of sal hy vernag by jou krip?

10. (39:13) Kan jy die buffel aan die ploegvoor bind met sy trektou? Of sal hy die laagtes agter jou eg?

11. (39:14) Sal jy op hom vertrou, omdat sy krag groot is? En aan hom jou arbeid oorlaat?

12. (39:15) Kan jy op hom reken, dat hy jou gesaaide sal inbring en bymekaarmaak op jou dorsvloer?

13. (39:16) Die vlerk van die volstruis klap vrolik. Is dit ‘n sagaardige vleuel en veer?

14. (39:17) Want sy laat haar eiers op die grond lê en hou hulle warm op die grond;

15. (39:18) en vergeet dat ‘n voet dit kan stukkend druk en die wilde diere van die veld dit kan vertrap.

16. (39:19) Hard behandel sy haar kleintjies asof dit nie hare is nie; is haar moeite tevergeefs—sy is nie bekommerd nie.

17. (39:20) Want God het haar die wysheid ontsê en haar geen deel gegee aan die verstand nie.

18. (39:21) Wanneer sy haarself in die hoogte klap, lag sy oor die perd en sy ruiter.

19. (39:22) Gee jy aan die perd sterkte? Beklee jy sy nek met maanhare?

20. (39:23) Laat jy hom spring soos die sprinkaan? Sy trotse gesnuif is ‘n verskrikking.

21. (39:24) Hy grawe in die laagte en is vrolik in sy krag; hy trek uit, die stryd tegemoet.

22. (39:25) Hy lag oor die vrees en word nie verskrik nie en draai nie om vir die swaard nie.

23. (39:26) Op hom rammel die pylkoker, die flikkerende spies en lans.

24. (39:27) Onstuimig en wild verslind hy die grond en staan nie stil as die basuin klink nie.

25. (39:28) By elke basuinstoot sê hy: Heag! En van ver ruik hy die oorlog, die donderroep van die leërowerstes en die oorlogsgeskreeu.

26. (39:29) Sweef die valk opwaarts deur jou verstand en sprei sy vlerke uit na die suide toe?

27. (39:30) Of vlieg die adelaar hoog op jou bevel en bou hy hoog sy nes?

28. (39:31) Op die rots woon hy en vernag hy, op die rotspunt en bergvesting.

29. (39:32) Daarvandaan loer hy op voedsel, sy oë kyk in die verte.

30. (39:33) Ook slurp sy kleintjies bloed, en waar gesneuweldes lê, daar is hy.