غزل غزلونه Chapter 1

1. د حضرت سليمان خواږۀ سرودونه.محبوبه

2. بيا بيا مې په خپلو شونډو سره ښُکل کړه،ځکه چې ستا مينه د ميو نه زياته مزه کړينه.

3. ستا د عطرو خوشبوئى څومره ښُکلې ده،ستا نوم لکه د هغې د خوشبو په شان ده.نو ځکه ټولې پېغلې په تا مئينې دينه

4. زر شه، ما د خپل ځان سره بوځه،تۀ زما بادشاه شه، ما خپلې کوټې ته بوځه.ښځېاے بادشاه مونږ څومره ستا دپاره خوشحاله يونه،د ميو نه زيات مونږ ستا د مينې صِفت کوونه.محبوبهدا رښتيا دى چې پېغلې په تا مئينې دينه.

5. زۀ خو توره يمه خو ښُکلې يمه،اے د يروشلم جينکو،د قيدار د خېمو په شان توره يمهاو د سليمان د خېمې د پردو په شان توره يمه.

6. ما ته مۀ ګورئ ځکه چې زۀ غنم رنګه يمه،زما څرمنه نمر توره کړې ده.زما وروڼه ما سره وران وونهاو په زبردستۍ سره هغوئپه ما د خپلو انګورو خيال ساتلو.نو بيا ما خپل خيال ونۀ ساتلو،او نۀ مې د خپل انګور خيال وکړلو.

7. ما ته ووايه، زما جانانه،تۀ به نن خپله رمه څرولو له چرته بوځې؟او تۀ خپلې ګډې په غرمه کښېد دمې دپاره چرته راغونډوې؟نو بيا زۀ ولې برقعه په سر سرګردانه شمهاو ستا د ملګرو په رمو کښې درپسې وګرځمهمحبوب

8. اے په ټولو پېغلو کښې ښائسته محبوبې، کۀ چرې تا ته دا پته نۀ وينه،نو د رمو د پښو ښاپونو پسې شه روانه،او خپل چېلى دې د شپانو د خېمو په خوا کښې وڅرونه.

9. زما محبوبې، تۀ په ما دومره ګرانه ينه،لکه د فِرعون د شاهى آسپې په شان ښائسته ينه.

10. ستا اننګى څومره ښائسته دينه،او هغه ستا د غوږونو والو سره ځليږينه.او ستا غړۍ څومره ښائسته ده،او د سرو سره څومره ښُکلې ښکارينه.

11. خو مونږ به د سرو زرو والۍ درتهاو د سپينو زرو مرۍ جوړې کړونه.محبوبه

12. کله چې زما شهزاده خپل کټ کښې آرام کولونه،نو زما د عطرو په خوشبويۍ کښې نشه نشه شونه.

13. زما جانان د مُر زونډے دېنه،زما په سينه پروت دېنه

14. زما جانان د عين‌جدى د انګورو پهباغونو کښې د نکريزو د ګل په شان دېنهمحبوب

15. زما محبوبې، تۀ څومره ښائسته ينه.تۀ څومره حسينه ينه،سترګې دې د ګوګوشتکو په شان ښُکلې دينه.محبوبه

16. تۀ ډېر ښُکلے يې زما جانانه،تۀ څومره زړۀ وړونکے ينه،شنه ګياه به زمونږ بستره وينه.

17. د دِيار لرګى به زمونږ د کور وى تيرونه،او د خوشبوداره دِيار لرګى زمونږ د کور دى تيرونه،او د دِيار ونه به زمونږ د کوټې چت وينه.