مزامير Chapter 66

1. ای تمامیِ زمین، برای خدا بانگ شادمانی بزنید!

2. جلال نام او را بسرایید، و در تسبیح او جلال او را توصیف نمایید!

3. خدا را گویید، چه مَهیب است کارهای تو! از شدت قوّت تو دشمنانت نزد تو تذلل خواهند کرد!

4. تمامیِ زمین تو را پرستش خواهند کرد و تو را خواهند سرایید و به نام تو ترنم خواهند نمود. سِلاه.

5. بیایید کارهای خدا را مشاهده کنید. او درکارهای خود به بنی‌آدم مهیب است.

6. دریا را به خشکی مبدل ساخت و مردم از نهر با پا عبور کردند. در آنجا بدو شادی نمودیم.

7. در تواناییِ خود تا به ابد سلطنت می‌کند و چشمانش مراقب امّت‌ها است. فتنهانگیزانْ خویشتن را برنیفرازند، سِلاه.

8. ای قومها، خدای ما را متبارک خوانید و آواز تسبیح او را بشنوانید.

9. که جانهای ما را در حیات قرار می‌دهد و نمی‌گذارد که پایهای ما لغزش خورد.

10. زیرا ای خدا تو ما را امتحان کرده‌ای و ما را غال گذاشته‌ای چنانکه نقره را غال می‌گذارند.

11. ما را به دام درآوردی و باری گران بر پشتهای ما نهادی.

12. مردمان را بر سر ما سوار گردانیدی و به آتش و آب در آمدیم. پس ما را به جای خرم بیرون آوردی.

13. قربانی‌های سوختنی به خانهٔ تو خواهم آورد. نذرهای خود را به تو وفا خواهم نمود،

14. که لبهای خود را بر آنها گشودم و در زمان تنگیِ خود آنها را به زبان خود آوردم.

15. قربانی‌های سوختنیِ پرواری را نزد تو خواهم گذرانید. گوساله‌ها و بزها را با بخور قوچها ذبح خواهم کرد، سلاه.

16. ای همهٔٔ خداترسان بیایید و بشنوید تا از آنچه او برای جان من کرده است خبر دهم.

17. به دهانم نزد او آواز خود را بلند کردم و تسبیح بلند بر زبان من بود.

18. اگر بدی را در دل خود منظور می‌داشتم، خداوند مرا نمی‌شنید.

19. لیکن خدا مرا شنیده است و به آواز دعای من توجه فرموده.

20. متبارک باد خدا که دعای مرا از خود، و رحمت خویش را از من برنگردانیده است.