Ա Մնացորդաց Chapter 17

1. Երբ Դաւիթ իր տանը մէջ բնակեցաւ, Նաթան մարգարէն ըսաւ. «Ահա ես եղեւնափայտէ շինուած տան մէջ կը բնակիմ, բայց Տէրոջը ուխտին տապանակը վրանի տակ է»։

2. Նաթան Դաւիթին ըսաւ. «Բոլոր սրտիդ մէջ եղածը ըրէ, քանզի Աստուած քեզի հետ է»։

3. Բայց գիշերը Աստուծոյ խօսքը Նաթանին եղաւ՝ ըսելով.

4. «Գնա՛ իմ ծառայիս Դաւիթին ըսէ. ‘Տէրը այսպէս կ’ըսէ. Իմ բնակելու տունս դուն պիտի չշինես.

5. Քանզի Իսրայէլը Եգիպտոսէն հանած օրէս մինչեւ այսօր տան մէջ չբնակեցայ, հապա վրանէ վրան ու խորանէ խորան պտըտեցայ։

6. Բոլոր Իսրայէլին հետ որչափ տեղ որ պտըտեցայ, միթէ բան մը խօսեցա՞յ Իսրայէլին դատաւորներէն մէկուն հետ, որոնց իմ ժողովուրդս հովուելու հրաման տուեր էի ու ըսի՞ թէ՝ ‘Ինչո՞ւ համար ինծի եղեւնափայտէ տուն մը չէք շինէր’։

7. Եւ հիմա, իմ ծառայիս Դաւիթին այսպէս ըսէ. «Զօրքերու Տէրը այսպէս կ’ըսէ. ‘Ես քեզ փարախէն, ոչխարներուն ետեւէն առի, որպէս զի իմ Իսրայէլ ժողովորդիս առաջնորդ ըլլաս

8. Եւ ուր որ կ’երթայիր՝ քեզ հետ էի եւ քու առջեւէդ բոլոր թշնամիներդ կոտորեցի ու քու անունդ երկրի վրայ եղող մեծերուն անուանը պէս ըրի։

9. Իմ ժողովուրդիս Իսրայէլին ալ տեղ մը պիտի որոշեմ ու զանիկա պիտի տնկեմ ու իր տեղը պիտի բնակի եւ ա՛լ պիտի չշարժի եւ անիրաւութեան որդիները առաջուան պէս անգամ մըն ալ պիտի չնեղեն զանիկա։

10. Ինչպէս իմ ժողովուրդիս Իսրայէլի վրայ դատաւորներ դրած օրէս ի վեր եղաւ ու քու ամէն թշնամիներդ պիտի նուաճեմ ու քեզի կ’իմացնեմ թէ Տէրը քեզի տուն պիտի շինէ։

11. Ու երբ քու օրերդ լեցուին եւ քու հայրերուդ խառնուիս, քեզմէ ետքը քու սերունդդ, քու որդիներէդ մէկը, պիտի բարձրացնեմ ու անոր թագաւորութիւնը պիտի հաստատեմ։

12. Անիկա ինծի տուն պիտի շինէ ու անոր աթոռը յաւիտեան պիտի հաստատեմ.

13. Ես անոր հայր պիտի ըլլամ ու անիկա ինծի որդի պիտի ըլլայ ու իմ ողորմութիւնս անկէ պիտի չվերցնեմ, ինչպէս քեզմէ առաջ եղողէն վերցուցի։

14. Զանիկա յաւիտեան իմ տանս մէջ ու իմ թագաւորութեանս մէջ պիտի հաստատեմ ու անոր աթոռը յաւիտեան հաստատ պիտի ըլլայ’»։

15. Նաթան այս բոլոր խօսքերն ու այս բոլոր տեսիլքը Դաւիթին յայտնեց։

16. Դաւիթ թագաւորը գնաց՝ Տէրոջը առջեւ նստաւ ու ըսաւ. «Ո՛վ Տէր Աստուած, ես ո՞վ եմ ու իմ տունս ի՞նչ է, որ զիս մինչեւ հոս բերիր։

17. Սակայն ասիկա քու աչքերուդ պզտիկ երեւցաւ, ո՛վ Աստուած ու քու ծառայիդ տանը վրայով հեռաւոր ժամանակի համար խօսեցար ու ինծի, ո՛վ Տէր, Աստուած, բարձր աստիճանի մարդու պէս նայեցար

18. Ծառայիդ տրուած փառքին համար՝ Դաւիթ աւելի ի՞նչ կրնայ խօսիլ։ Դուն քու ծառադ կը ճանչնաս։

19. Ո՛վ Տէր, քու ծառայիդ սիրոյն համար ու քու սրտիդ ուզածին պէս այս բոլոր մեծ բաները ըրիր, որպէս զի այս բոլոր մեծ բաները գիտցնես։

20. Ո՛վ Տէր, քեզի պէս ուրիշ մէկը չկայ ու քեզմէ զատ Աստուած չկայ՝ մեր ականջներով բոլոր լսածներնուս համեմատ։

21. Երկրի վրայ ո՞ր ազգը քու ժողովուրդիդ Իսրայէլին պէս է, որուն համար նոյն ինքն Աստուած եկաւ զանիկա փրկելու, իրեն ժողովուրդ ընելու, որ Եգիպտոսէն ազատած ժողովուրդիդ առջեւէն ազգեր վռնտելով՝ քեզի մեծ ու երեւելի անուն ստացար։

22. Եւ քու ժողովուրդդ՝ Իսրայէլը՝ յաւիտեան քեզի ժողովուրդ ըրիր ու դուն, ո՛վ Տէր, անոնց Աստուած եղար։

23. Եւ հիմա, ո՛վ Տէր, քու ծառայիդ ու անոր տանը համար ըսած խօսքդ թող յաւիտեան հաստատուի ու ըսածիդ պէս ըրէ.

24. Թող հաստատուի ու քու անունդ յաւիտեան մեծ ճանչցուի ու ըսեն թէ՝ ‘Զօրութիւններու Տէրը Իսրայէլի Աստուածն է, Աստուած Իսրայէլի’ ու քու ծառայիդ Դաւիթին տունը քու առջեւդ հաստատ մնայ։

25. Քանզի դուն, ո՛վ Աստուած իմ, քու ծառայիդ յայտնեցիր, որ անոր տուն պիտի շինես, անոր համար քու ծառադ իր սրտին մէջ համարձակութիւն գտաւ քու առջեւդ այս աղօթքը ընելու։

26. Եւ հիմա, ո՛վ Տէր, այն Աստուածը դուն ես ու քու ծառայիդ այս աղէկութիւնը խոստացար։

27. Եւ հիմա կամք ըրէ՝ ՝ քու ծառայիդ տունը օրհնելու, որպէս զի յաւիտեան քու առջեւդ ըլլայ. քանզի դուն օրհնեցիր, ո՛վ Տէր ու յաւիտեան օրհնեալ է»։