Psalmów Chapter 69

1. Wybaw mię, o Boże! boć przyszły wody aż do duszy mojej.

2. (69:3) Pogrążony jestem w głębokiem błocie, gdzie dna niemasz; przyszedłem w głębokości wód, a nawałność ich porwała mię.

3. (69:4) Spracowałem się wołając, wyschło gardło moje; ustały oczy moje, gdym oczekiwał Boga mojego.

4. (69:5) Więcej jest tych, którzy mię mają w nienawiści bez przyczyny, niż włosów na głowie mojej; zmocnili się ci, którzy mię wygubić usiłują, a są nieprzyjaciółmi mymi niesłusznie; czegom nie wydarł, musiałem nagradzać.

5. (69:6) Boże! ty znasz głupstwo moje, a występki moje nie są tajne przed tobą.

6. (69:7) Niechajże nie będą zawstydzeni dla mnie ci, którzy na cię oczekują, Panie, Panie zastępów! niech nie przychodzą dla mnie do hańby ci, którzy cię szukają, o Boże Izraelski!

7. (69:8) Bo dla ciebie ponoszę urąganie, a zelżywość okryła oblicze moje.

8. (69:9) Stałem się obcym braciom moim, a cudzoziemcem synom matki mojej,

9. (69:10) Przeto, że gorliwość domu twego zżarła mię, a urąganie urągających tobie przypadło na mię.

10. (69:11) Gdym płakał i trapił postem duszę moję, stało mi się to pohańbienie.

11. (69:12) Gdym wziął na się wór miasto szaty, byłem u nich przypowieścią.

12. (69:13) Mówili o mnie ci, którzy siedzieli w bramie, a byłem piosnką u tych, którzy pili mocny napój.

13. (69:14) Ale jaobracam modlitwę moję do ciebie, Panie! czas jest upodobania twego; o Boże! według wielkości miłosierdzia twego wysłuchajże mię, dla prawdy zbawienia twego.

14. (69:15) Wyrwij mię z błota, abym nie był pogrążony; niech będę wyrwany od tych, którzy mię nienawidzą, jako z głębokości wód;

15. (69:16) Aby mię nie zatopiły strumienie wód, i nie pożarła głębia i nie zawarła nademną studnia wierzchu swego.

16. (69:17) Wysłuchajże mię, Panie! boć dobre jest miłosierdzie twoje; według wielkiej litości twojej wejrzyj na mię.

17. (69:18) Nie zakrywajże oblicza twego od sługi swego, bom jest w utrapieniu; pośpieszże się, wysłuchaj mię.

18. (69:19) Przybliż się do duszy mojej, a wybaw ją; dla nieprzyjaciół moich odkup mię.

19. (69:20) Ty znasz pohańbienie moje, i zelżywość moję, i wstyd mój: przed tobąć są wszyscy nieprzyjaciele moi.

20. (69:21) Pohańbienie pokruszyło serce moje, z czegom był żałośny; oczekiwałem, azaliby się mię kto użalił, ale nikt nie był; azaliby mię kto pocieszył, alem nie znalazł.

21. (69:22) Owszem, miasto pokarmu podali mi żółć, a w pragnieniu mojem napoili mię octem.

22. (69:23) Niechajże im będzie stół ich przed nimi sidłem, a szczęście ich na upadek.

23. (69:24) Niech się zaćmią oczy ich, aby nie widzieli, a biodra ich niech się zawżdy chwieją.

24. (69:25) Wylij na nich rozgniewanie swoje, a popędliwość gniewu twego niech ich ogarnie.

25. (69:26) Niech będzie mieszkanie ich puste, w namiotach ich niech nikt nie mieszka.

26. (69:27) Bo tego, któregoś ty ubił, prześladują, a o boleści poranionych twoich rozmawiają.

27. (69:28) Przydajże nieprawość ku nieprawości ich, a niech nie przychodzą do sprawiedliwości twojej.

28. (69:29) Niech będą wymazani z ksiąg żyjących, a z sprawiedliwymi niech nie będą zapisani.

29. (69:30) Jamci utrapiony, i zbolały; lecz zbawienie twoje, Boże! na miejscu bezpiecznem postawi mię.

30. (69:31) Tedy będę chwalił imię Boże pieśnią, a będę je wielbił z dziękczynieniem.

31. (69:32) A będzie to przyjemniejsze Panu, niżeli wół albo cielec rogaty z rozdzielonemi kopytami.

32. (69:33) To widząc pokorni rozradują się, szukając Boga, a ożyje serce ich;

33. (69:34) Iż wysłuchiwa Pan ubogich, a więźniami swymi nie gardzi.

34. (69:35) Niech go chwalą niebiosa i ziemia, morze i wszystko, co się w nich rucha.

35. (69:36) Bógci zaiste zachowa Syon, i pobuduje miasta Judzkie; i będą tam mieszkać, a ziemię tę dziedzicznie otrzymają.

36. (69:37) Także i nasienie sług jego dziedzicznie ją otrzyma, a którzy miłują imię jego, będą w niej mieszkać.