Przypowieści Salomonowych Chapter 10

1. Syn mądry rozwesela ojca: ale syn głupi smutkiem jest matki swojej.

2. Nie pomogą skarby niezbożności; ale sprawiedliwość wyrywa od śmierci.

3. Nie dopuści Pan łaknąć duszy sprawiedliwego; ale majętność niezbożników rozproszy.

4. Do nędzy przywodzi ręka zdradliwa; ale ręka pracowita ubogaca.

5. Kto zbiera w lecie, jest syn roztropny; kto dosypia we żniwa, jest syn pohańbienia.

6. Błogosławieństwo jest nad głową sprawiedliwego; ale usta bezbożnych pokrywają nieprawość.

7. Błogosławiona jest pamiątka sprawiedliwego; ale imię niezbożnych śmierdzi.

8. Mądre serce przyjmuje przykazanie; ale głupi od warg swoich upadnie.

9. Kto chodzi w szczerości, chodzi bezpiecznie; ale kto jest przewrotnym w drogach swoich, wyjawion będzie.

10. Kto mruga okiem, przynosi frasunek, ale głupi od warg swoich upadnie.

11. Usta sprawiedliwego są źródło żywota; ale usta niezbożników pokrywają nieprawość.

12. Nienawiść wzbudza swary; ale miłość wszystkie przestępstwa pokrywa.

13. W wargach roztropnego znajduje się mądrość; ale kij na grzbiecie szalonego.

14. Mądrzy tają umiejętność; ale usta głupiego bliskie upadku.

15. Majętność bogatego jest miastem jego mocnem; ale nędza jest ubogich zniszczeniem.

16. Praca sprawiedliwego jest ku żywotowi; ale dochód niepobożnych jest ku grzechowi.

17. Ścieszką żywota idzie, kto przyjmuje karność; ale kto gardzi strofowaniem, w błąd się zawodzi.

18. Kto pokrywa nienawiść wargami kłamliwemi, i kto rozgłasza hańbę, głupi jest.

19. Wielomowność nie bywa bez grzechu; ale kto powściąga wargi swoje, ostrożny jest.

20. Srebro wyborne jest język sprawiedliwego; ale serce niezbożnych za nic nie stoi.

21. Wargi sprawiedliwego wiele ich żywią; ale głupi dla głupstwa umierają.

22. Błogosławieństwo Pańskie ubogaca, a nie przynosi z sobą utrapienia.

23. Za śmiech sobie ma głupi, popełnić niecnotę, ale mąż roztropny dzierży się mądrości.

24. Czego się boi niezbożnik, to nań przychodzi; ale czego żądają sprawiedliwi, Bóg im daje.

25. Jako przemija wicher, tak się niepobożni nie ostoją; ale sprawiedliwy ma grunt wieczny.

26. Jako ocet zębom, i jako dym oczom, tak jest leniwy tym, którzy go posyłają.

27. Bojaźń Pańska dni przyczynia; ale lata niezbożnego ukrócone bywają.

28. Oczekiwanie sprawiedliwych jest wesele, ale nadzieja niezbożnych zginie.

29. Droga Pańska jest mocą szczeremu; ale strachem tym, którzy broją złości.

30. Sprawiedliwy się na wieki nie poruszy; ale niezbożnicy nie będą mieszkali na ziemi.

31. Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.

32. Wargi sprawiedliwego znają, co się Bogu podoba; ale usta niepobożnych są przewrotne.