Psalmów Chapter 18

1. Rozmiłuję się ciebie, Panie, mocy moja!

2. (18:3) Pan opoką moją, twierdzą moją, i wybawicielem moim; Bóg mój skała moja, w nim będę ufał; tarcza moja, i róg zbawienia mego, ucieczka moja.

3. (18:4) Wzywałem Pana chwalebnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.

4. (18:5) Ogarnęły mię były boleści śmierci, a potoki niepobożnych zatrwożyły mię.

5. (18:6) Boleści grobu ogarnęły mię były, zachwyciły mię sidła śmierci.

6. (18:7) W utrapieniu mojem wzywałem Pana, i wołałem do Boga mego; wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przed oblicznością jego przyszło do uszów jego.

7. (18:8) Tedy się ziemia wzruszyła i zadrżała, a fundamenty gór zatrząsnęły się, i wzruszyły się od gniewu jego.

8. (18:9) Występował dym z nozdrzy jego, węgle się rozpaliły od niego.

9. (18:10) Nakłonił niebios, i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.

10. (18:11) A wsiadłszy na Cheruba, latał; latał na skrzydłach wiatrowych.

11. (18:12) Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.

12. (18:13) Od blasku przed nim rozeszły się obłoki jego, grad i węgle ogniste.

13. (18:14) I zagrzmiał na niebie Pan, a Najwyższy wydał głos swój, grad i węgle ogniste.

14. (18:15) Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.

15. (18:16) I okazały się głębokości wód, a odkryte są grunty świata na fukanie twoje, Panie! i na tchnienie wiatru nozdrzy twoich.

16. (18:17) Posławszy z wysokości zachwycił mię; wyciągnął mię z wód wielkich.

17. (18:18) Wyrwał mię od mocnego nieprzyjaciela mego, i od tych, którzy mię mieli w nienawiści, choć byli mocniejszymi nad mię.

18. (18:19) Uprzedzili mię byli w dzień utrapienia mego; ale Pan był podporą moją.

19. (18:20) Wywiódł mię na przestrzeństwo; wyrwał mię, iż mię umiłował.

20. (18:21) Nagrodził mi Pan według sprawiedliwości mojej; według czystości rąk moich oddał mi.

21. (18:22) Bom strzegł dróg Pańskich, anim odstąpił niezbożnie od Boga mego.

22. (18:23) Bom miał wszystkie sądy jego przed oczyma memi, a ustaw jego nie odrzucałem od siebie.

23. (18:24) Owszem, byłem szczerym przed nim, a strzegłem się od nieprawości mojej.

24. (18:25) Przetoż oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości rąk moich, która była przed oczyma jego.

25. (18:26) Ty, Panie! z miłosiernym miłosiernie się obejdziesz, a z mężem szczerym szczerze sobie postąpisz.

26. (18:27) Z uprzejmym uprzejmie się obejdziesz, a z przewrotnym przewrotnie sobie postąpisz;

27. (18:28) Albowiem ty lud utrapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.

28. (18:29) Ty zaiste rozświecisz pochodnię moję; Pan, Bóg mój, oświeci ciemności moje.

29. (18:30) Gdyż z tobą przebiłem się przez wojsko, a z Bogiem moim przeskoczyłem mur.

30. (18:31) Droga Boża doskonała jest; słowo Pańskie jest ogniem wypławione. Tarczą jest wszystkich, którzy w nim ufają.

31. (18:32) Bo któż jest Bóg, oprócz Pana? a kto opoką, oprócz Boga naszego?

32. (18:33) On jest Bogiem, który mię opasuje mocą, a czyni prostą drogę moję.

33. (18:34) Krzepi nogi moje jako jelenie, a na wysokich miejscach moich stawia mię.

34. (18:35) Çwiczy ręce moje do boju, tak, iż kruszę łuk miedziany ramionami swemi.

35. (18:36) Dałeś mi też tarcz zbawienia twego, a prawica twoja podpierała mię, i dobrotliwość twoja uwielmożyła mię.

36. (18:37) Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak, że się nie zachwiały golenie moje.

37. (18:38) Goniłem nieprzyjaciół moich, a doścignąłem ich: i nie wróciłem się, ażem ich wytracił.

38. (18:39) Poraziłem ich tak, iż nie mogli powstać; upadli pod nogi moje.

39. (18:40) Tyś mię opasał mocą ku bitwie; powstawających przeciwko mnie obaliłeś pod mię.

40. (18:41) Podałeś mi tył nieprzyjaciół moich, abym tych, którzy mię nienawidzą, wykorzenił.

41. (18:42) Wołalić, ale nie był, ktoby ich wybawił; do Pana, ale ich nie wysłuchał.

42. (18:43) I potarłem ich, jako proch od wiatru; jako błoto na ulicach podeptałem ich.

43. (18:44) Wyrwałeś mię od zwad ludzkich, a postawiłeś mię głową narodom; lud, któregom nie znał, służył mi.

44. (18:45) Skoro usłyszeli, byli mi posłuszni; cudzoziemcy obłudnie mi się poddawali.

45. (18:46) Cudzoziemcy opadli, a drżeli w zamknieniach swoich.

46. (18:47) Żyje Pan, błogosławiona opoka moja; przetoż niech będzie wywyższony Bóg zbawienia mego.

47. (18:48) Bóg jest, który mi zleca pomsty, i podbija mi narody.

48. (18:49) Tyś wybawiciel mój od nieprzyjaciół moich; tyś mię nad powstawających przeciwko mnie wywyższył; od męża drapieżnego wyrwałeś mię.

49. (18:50) Przetoż cię, Panie! będę wyznawał między narodami, a będę śpiewał imieniowi twemu.

50. (18:51) Boś zacnie wybawił króla swego, a czynisz miłosierdzie pomazańcowi swemu Dawidowi, i nasieniu jego, aż na wieki.