ሰቆቃወ ኤርምያስ Chapter 3

1. አሌፍ። በቍጣው በትር መከራ ያየ ሰው እኔ ነኝ።

2. ፤ ብርሃን ወደ ሌለበት ወደ ጨለማ መርቶ ወሰደኝ።

3. ፤ ዘወትር ቀኑን ሁሉ እጁን በላዬ መለሰ።

4. ፤ ቤት። ሥጋዬንና ቁርበቴን አስረጀ፥ አጥንቴን ሰበረ።

5. ፤ ቅጥር ሠራብኝ በሐሞትና በድካምም ከበበኝ።

6. ፤ ቀድሞ ሞተው እንደ ነበሩ በጨለማ አኖረኝ።

7. ፤ ጋሜል። እንዳልወጣ በዙሪያዬ ቅጥር ሠራብኝ፤ ሰንሰለቴን አከበደ።

8. ፤ በጠራሁና በጮኽሁ ጊዜ ጸሎቴን ከለከለ።

9. ፤ መንገዴን በተጠረበ ድንጋይ ዘጋ፥ ጐዳናዬንም አጣመመ።

10. ፤ ዳሌጥ። እንደሚሸምቅ ድብ እንደ ተሸሸገም አንበሳ ሆነብኝ።

11. ፤ መንገዴን ለወጠ፥ ገነጣጠለኝም፤ ባድማ አደረገኝ።

12. ፤ ቀስቱን ገተረ ለፍላጻውም እንደ ጊጤ አደረገኝ።

13. ፤ ሄ። የሰገባውን ፍላጻዎች በኵላሊቴ ውስጥ ተከለ።

14. ፤ ለወገኔ ሁሉ ማላገጫ ቀኑንም ሁሉ መሳለቂያ ሆንሁ።

15. ፤ ምሬት ሞላብኝ በእሬትም አጠገበኝ።

16. ፤ ዋው። ጥርሴን በጭንጫ ሰበረ፥ በአመድም ከደነኝ።

17. ፤ ነፍሴን ከሰላም አራቅህ፤ በጎ ነገርን ረሳሁ።

18. ፤ እኔም። ኃይሌ ከእግዚአብሔርም ዘንድ ያለው ተስፋዬ ጠፋ አልሁ።

19. ፤ ዛይ። መከራዬንና ችግሬን እሬትንና ሐሞትን አስብ።

20. ፤ ነፍሴ እያሰበችው በውስጤ ፈዘዘች።

21. ፤ ይህችን በልቤ አኖራለሁ፥ ስለዚህ እታገሣለሁ።

22. ፤ ሔት። ያልጠፋነው ከእግዚአብሔር ምሕረት የተነሣ ነው፤ ርኅራኄው አያልቅምና።

23. ፤ ማለዳ ማለዳ አዲስ ነው፤ ታማኝነትህ ብዙ ነው።

24. ፤ ነፍሴ። እግዚአብሔር እድል ፈንታዬ ነው፤ ስለዚህ ተስፋ አደርገዋለሁ አለች።

25. ፤ ጤት። እግዚአብሔር በተስፋ ለሚጠብቁት ለምትሻውም ነፍስ መልካም ነው።

26. ፤ ሰው ዝም ብሎ የእግዚአብሔርን ማዳን ተስፋ ቢያደርግ መልካም ነው።

27. ፤ ሰው በታናሽነቱ ቀንበር ቢሸከም መልካም ነው።

28. ፤ ዮድ። እርሱ አሸክሞታልና ዝም ብሎ ለብቻው ይቀመጥ።

29. ፤ ተስፋ የሆነው እንደ ሆነ አፉን በአፈር ውስጥ ያኑር።

30. ፤ ጕንጩን ለሚመታው ይስጥ፥ ስድብንም ይጥገብ።

31. ፤ ካፍ። ጌታ ለዘላለም አይጥልምና፤

32. ፤ ቢያሳዝንም እንደ ምሕረቱ ብዛት ይራራልና፤

33. ፤ የሰውን ልጆች ከልቡ አያስጨንቅም፥ አያሳዝንምም።

34. ፤ ላሜድ። በምድር የተጋዙትን ሁሉ ከእግሩ በታች ይረግጣቸው ዘንድ፥

35. ፤ የሰውን ፍርድ በልዑል ፊት ይመልስ ዘንድ፥

36. ፤ የሰውን ፍርድ ያጣምም ዘንድ ጌታ እሺ አይልም።

37. ፤ ሜም። ጌታ ያላዘዘውን የሚልና የሚፈጽም ማን ነው?

38. ፤ ከልዑል አፍ ክፉና መልካም ነገር አይወጣምን?

39. ፤ ሕያው ሰው የሚያጕረመርም፥ ሰው ስለ ኃጢአቱ ቅጣት የሚያጕረመርም ስለ ምንድር ነው?

40. ፤ ኖን። መንገዳችንን እንመርምርና እንፈትን፥ ወደ እግዚአብሔርም እንመለስ።

41. ፤ ልባችንን ከእጃችን ጋር በሰማይ ወዳለው ወደ እግዚአብሔር እናንሣ።

42. ፤ በድለናል ዐምፀናልም፥ አንተም ይቅር አላልህም።

43. ፤ ሳምኬት። በቍጣ ከደንኸን አሳደድኸንም፤ ገደልኸን፥ አልራራህም።

44. ፤ ጸሎት እንዳያልፍ ራስህን በደመና ከደንህ።

45. ፤ በአሕዛብ መካከል ጕድፍና ውዳቂ አደረግኸን።

46. ፤ ዔ። ጠላቶቻችን ሁሉ አፋቸውን ኣላቀቁብን።

47. ፤ ድንጋጤና ቍጣ፥ ጥፋትና ቅጥቃጤ ሆነብን።

48. ፤ ስለ ወገኔ ሴት ልጅ ቅጥቃጤ ዓይኔ የውኃ ፈሳሽ አፈሰሰች።

49. ፤

50. ፤ ፌ። እግዚአብሔር ከሰማይ እስኪጐበኝና እስኪመለከት ድረስ ዓይኔ ሳታቋርጥ ዝም ሳትል እንባ ታፈስሳለች።

51. ፤ ስለ ከተማዬ ቈነጃጅት ሁሉ ዓይኔ ነፍሴን አሳዘነች።

52. ፤ ጻዴ። በከንቱ ነገር ጠላቶች የሆኑኝ እንደ ወፍ ማደንን አደኑኝ።

53. ፤ ሕይወቴን በጕድጓድ አጠፉ፥ በላዬም ድንጋይ ጣሉ።

54. ፤ በራሴ ላይ ውኆች ተከነበሉ፤ እኔም። ጠፋሁ ብዬ ነበር።

55. ፤ ቆፍ። አቤቱ፥ በጠለቀ ጕድጓድ ውስጥ ሆኜ ስምህን ጠራሁ።

56. ፤ ድምፄን ሰማህ፤ ጆሮህን ከልመናዬ አትመልስ።

57. ፤ በጠራሁህ ቀን ቀርበህ። አትፍራ አልህ።

58. ፤ ሬስ። ጌታ ሆይ፥ ስለ ነፍሴ ተምዋግተህ ሕይወቴን ተቤዠህ።

59. ፤ አቤቱ፥ ጭንቀቴን አይተሃል፥ ፍርዴን ፍረድልኝ።

60. ፤ በቀላቸውን ሁሉና በእኔ ላይ ያለውን አሳባቸውን ሁሉ አየህ።

61. ፤ ሳን። አቤቱ፥ ስድባቸውንና በእኔ ላይ ያለውን አሳባቸውን ሁሉ፥

62. ፤ የተነሡብኝን ሰዎች ከንፈሮች ቀኑንም ሁሉ ያሰቡብኝን አሳባቸውን ሰማህ።

63. ፤ መቀመጣቸውንና መነሣታቸውን ተመልከት፤ እኔ መሳለቂያቸው ነኝ።

64. ፤ ታው። አቤቱ፥ እንደ እጃቸው ሥራ ፍዳቸውን ትከፍላቸዋለህ።

65. ፤ የልብ ዕውርነትንና እርግማንህን ትሰጣቸዋለህ።

66. ፤ አቤቱ፥ በቍጣ ታሳድዳቸዋለህ ከሰማይም በታች ታጠፋቸዋለህ።